سلام ای غرابت تنهایی

اتاق را به تو تسلیم می کنم

چرا که ابرهای تیره همیشه

پیغمبران آیه های تازه تطهیرند

و در شهادت یک شمع

راز منوری است که آن را

آن آخرین و آن کشیده ترین و شعله خوب میداند

. . .

ایمان بیاوریم

ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد

ایمان بیاوریم به ویرانه های باغ های تخیل

به داس های واژگون شده‌‌‌‌ ی بیکار

و دانه های زندانی

نگاه کن که چه برفی می بارد . . .

من و ما رو از یاد نبر        

یاحق