خانه ای آرام و

اشتیاق تو تا نخستین خواننده هر سرود نو باشی

خانه ای که در آن

سعادت

پاداش اعتماد است

و چشمه ها و نسیم

در آن می رویند

بامش بوسه و سایه است

تو و اشتیاق پر صداقت تو

من و خانه مان

میزی و چراغی . . .

آری

در مرگ آورترین لحظه انتظار

زندگی را در رویای خویش دنبال می گیرم.

در رویاها و

در امیدهایم!

من و خورشید را هنوز

امید دیداری هست

هر چند روز من

آری

به پایان خویش نزدیک می شود.

من و ما رو از یاد نبر

یاحق