+
نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم آبان 1386ساعت 23:26 توسط سعید
|
کوچک که بودیم، چه دلهای بزرگی داشتیم. اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم. کاش همان کودکی بودیم که حرف هایش را از نگاهش، میتوان خواند. اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم. اما سکوت پر، بهتر از فریاد تو خالیست !!! من و ما رو از یاد نبر یاعلی